افسوس

افسوس
 
یاد آنروزی بودیم نو جوان
 
کی به ما تشویش بود از این وآن
 
داشتیم هم جشن و هم نوروزی
 
خویش و قوم چند یارک دلسوزی
 
زندگی داشت از خود یک لذتی
 
آبرو و عزت و یک رغبتی
 
گوش میدادند به حرف مادران
 
پسران و دختران و کودکان
 
کی خبر از چرس و بنگ و جنگ بود
 
لفظ و قول ما همه یک رنگ بود
 
خورد بزرگ را میکرد هم احترام
 
هر کلام ما آغازش سلام
 
رحم دل داشتیم ما بر دیگران
 
دوستی بی منفعت و رایگان
 
میکند افسوس "اساس"از آن زمان
 
کاش میبودیم همان چون طفلکان
 
نعیم اساس 12 اپریل 1999 نیویورک