اوضاع افغانستان

 قدرت را نباید در جامعه امتیاز برای  به یک قشر یا کتله از مردم دانست. بدون ا عتمادمردم بر قدرت مدران نظم اجتماعی  پایدار نخواهد بود. عنصر اخلاقی، یعنی اعتماد بنیاد نظم و همبستگی را در یک جامعه تشکیل میدهد. انسانها  باهم یک قرارداد اجتماعی می بندند تا به اساس ان نظم در جامعه برقرارگردد. فضای بی اعتمادی که منجر به بحران سياسي فعلی شده است عامل بحرانهای دیگری خواهد بود. شرایط فعلی از یکسو قوم‌گرايي و بی اعتمادی  را ایجاد کرده است که خود باعث از هم پاشیدن هويت ملي میشود و از طرف دیگرفقر، بیکاری، بي‌سوادي بی امنیتی افغانستان را در مقابل چا لش های بزرگ قرار داده است.  قضاوت های احساساتی جای عقلانیت را گرفته است و فرهنگ حفظ قدرت به زور وتقلب جای فرهنگ تحمل و دمکراتیک را. گر چه  آزادي رسانه‌ها و مطبوعات و رشد آموزش و علاقه به تحصيل در ميان دانش‌آموزان نویدی است برای یک اینده درخشان ولی عقب گرایی یک بخش جامعه سنتی افغانستان مانع بزرگ ترقی و پیشرفت. 

 دور دوم انتخابات ۱۳۹۳ در افغانستان مشروعيت نظام اینده را به دليل تقلبات  زیر سوال خواهد برد. بعد ازاین مردم افغانستان با یک تناقض روبرو استند. واضح است كه این تناض تشنج  را بوحود می اورد و دولت اینده حاكميت خويش را به سراسر خاك افغانستان نمی تواند گسترش دهد.  هم اكنون بخش‌هاي مهمي کشور در حالت جنگي و اضطراري بسر مي‌برند، اگر به تناقضات و کشمکش های امروزی راه های حل سیاسی جستجو نگردد حاكميت دولت اینده را  یک بخش کثیر جامعه نخواهد پذیرفت و اوضاع وخیمتر خواهد شد.

 البته بايد به اين مساله اشاره كرد كه اوضاع افغانستان بالای کشورهای منطقه  تاثیر مستقیم داردو گسترش بحران سیاسی امروز پيامدهاي بدی براي منطقه خواهد داشت. اميد كه ملت مظلوم افغانستان، با بيداري و دوري از اختلافات طايفه‌اي – قومي، از حقوق  حقه خود دفاع كرده و استقلال و آزادي خود را با وحدت همه اقوام و مذاهب فراهم سازند.